28.4.10

25.4.10

Οι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ σχολιάζουν τη νέα εποχή που έρχεται

Του Παναγιώτη Μπίτσικα από το "Βήμα", 25/04/2010.

Μπορεί το γενικό πρόσταγμα για τα ζητήματα της οικονομίας να έχει ο 63χρονος οικονομολόγος και πρώην βουλευτής κ. Γ. Δραγασάκης (κατηγορηματικά αντίθετος στην εμπλοκή του ΔΝΤ, που, όπως λέει, είναι μηχανισμός επιβολής του νεοφιλελευθερισμού), υπάρχουν όμως και άλλες απόψεις. Ο ΣΥΡΙΖΑ «ακούει» και συνομιλεί με τον καθηγητή Πολιτικής Οικονομίας στο ΕΜΠ κ. Γ. Μηλιό, όπως και με τον λέκτορα του Οικονομικού Τμήματος του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Σπ. Λαπατσιώρα. Επίσης, βαρύτητα έχουν οι παρεμβάσεις των κκ. Ηλ. Ιωακείμογλου και Γ. Κουζή - επιστημονικοί σύμβουλοι του ΙΝΕ/ΓΣΕΕ-, αλλά και του οικονομολόγου και διευθυντή του Ινστιτούτου «Ν. Πουλαντζάς» κ. Χ. Γολέμη που είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ. Ο κ. Γ. Τόλιος, διδάκτωρ Οικονομικών Επιστημών, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, συμπορεύεται με τον υπεύθυνο οικονομικής πολιτικής του ΣΥΝ και βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ κ. Π.Λαφαζάνη και με όσους προτείνουν την επαναδιαπραγμάτευση του χρέους, ενώ είναι εντός της οπτικής τους ακόμη και η έξοδος από την ΟΝΕ. Με ενδιαφέρον εξετάζουν στον ΣΥΝ τις απόψεις του καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Απ. Δεδουσόπουλου, ο οποίος υπήρξε επιστημονικός σύμβουλος του ευρωβουλευτή Κώστα Φιλίνη (1986-1987).

«Το Βήμα» μίλησε με τέσσερις οικονομολόγους που επηρεάζουν με τη σκέψη τους τον ευρύτερο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, τους κκ. Ευκλ. Τσακαλώτο, Κ. Βεργόπουλο, Γ. Σταθάκη και Θ. Παρασκευόπουλο. Εδωσαν τη δική τους απάντηση στο ερώτημα: «Ποια είναι η άποψή σας για την προσφυγή στον μηχανισμό στήριξης ΕΕ- ΔΝΤ και τι θα προτείνατε για την αντιμετώπιση των άμεσων αναγκών εξυπηρέτησης του δημοσίου χρέους;».

--------------- Γ. Σταθάκης «Ενδειξη αναξιοπιστίας»

«Η προσφυγή στον μηχανισμό “διάσωσης” ΕΕ και ΔΝΤ αποτελεί ένδειξη αναξιοπιστίας του ελληνικού δικομματικού συστήματος και της Νομισματικής Ενοποίησης της Ευρώπης. Το ελληνικό δικομματικό σύστημα που όχι μόνο διαμόρφωσε συστηματικά ένα πρωτοφανές σύστημα διαφθοράς, ανικανότητας και κατασπατάλησης πόρων αλλά ακόμη και σήμερα αδυνατεί να παρουσιάσει ένα βιώσιμο και δίκαιο πρόγραμμα περιορισμού των ελλειμμάτων με πειστική φορολόγηση του μεσαίου και ανώτερου πλούτου και δραστική περικοπή των άχρηστων δημοσίων δαπανών. Της ΕΕπου έφτιαξε ένα κοινό νόμισμα χωρίς “δανειστή της ύστατης στιγμής” και κοινοτικό προϋπολογισμό και που σήμερα δεν “θέλει” ή δεν “μπορεί” να διαμορφώσει αξιόπιστους μηχανισμούς “αλληλεγγύης”».

Ο κ. Γ. Σταθάκης είναι καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Τμήμα Οικονομικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Κρήτης. Γεννήθηκε το 1953 και σπούδασε Οικονομικά στα Πανεπιστήμια της Αθήνας και του Νιούκαστλ. Διετέλεσε επισκέπτης ερευνητής στο Κέντρο Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου του Χάρβαρντ.

Είναι Α΄ αντιπρόεδρος του ΔΣ της «Αυγής».

--------------- Κ. Βεργόπουλος «Σφάλματα κατά συρροήν»

«Η κυβέρνηση διαπράττει ασυγχώρητα σφάλματα κατά συρροήν: α) αναχρηματοδοτεί με κόστος 8% παλαιότερα χρέη που έχουν συναφθεί με 3%, β) εμπλέκεται σε ασύμβατη σχέση:το χρέος αυξάνεται με 8%, ενώ το εθνικό εισόδημα υποχωρεί με-4%, γ) το χειρότερο:η ασυμβατότητα μεταξύ χρέους και εισοδήματος επιδεινώνεται με μέτραπου, αντί να βγάζουν τη χώρα από το αδιέξοδο, την εγκλωβίζουν βαθύτερα, δ) με τις περικοπές εισοδημάτων και συντάξεων και την αύξηση φορολογίαςδιασφαλίζεται εξαθλίωση, δεν προωθείται η αποπληρωμή του χρέους, αλλά η τελική χρεοκοπία.Επιβάλλεται αναδιαπραγμάτευση του χρέους με περίοδο χάριτος, αλλαγή οικονομικής πολιτικής, με προτεραιότητα στην αύξηση του εισοδήματος. Χωρίς αύξηση εισοδήματος, το χρέος δεν θα αποπληρωθεί ποτέ».

Ο κ. Κ. Βεργόπουλος είναι καθηγητής Οικονομίας στο Πανεπιστήμιο Παρίσι VΙΙΙ και διδάκτωρ του Πανεπιστημίου της Σορβόννης. Γεννήθηκε το 1942 στην Αθήνα και έχει συνδέσει την επιστημονική του πορεία με παρεμβάσεις στα κοινωνικά τεκταινόμενα. Κουβαλά στη σκέψη του, όπως ο ίδιος έχει γράψει, τον Μαρξ, τον Μπερνστάιν, τον Μαρκούζε, ακόμη και τον Λακάν.

--------------- Ευ. Τσακαλώτος «Η ύφεση θα βαθύνει»

«Η κυβέρνηση εξέτασε μόνο μία παράμετρο της κρίσης: “πού θα βρούμε λεφτά”.Δεν διερεύνησε ζητήματα συσχετισμών στην Ελλάδα και συμμαχιών στην Ευρώπη, δεν στενοχώρησε το κεφάλαιο και τις αγορές, δεν διάλεξε άλλο μοντέλο ανάπτυξης. Ετσι, κατέληξαν σε μια λύση που και άδικη είναι και αναποτελεσματική. Με την προσφυγή στον μηχανισμό ΕΕ- ΔΝΤ, η ύφεση θα βαθύνει. Μπορεί να μειωθεί το χρέος αλλά θα είναι χειρότερο το εισόδημα και επομένως ο λόγος χρέους και εισοδήματος θα επιδεινωθεί. Ακριβώς αυτή η στρατηγική του αποπληθωρισμού, ύστερα από μεγάλες κρίσεις,ποτέ δεν δούλεψε».

Ο κ. Ευ. Τσακαλώτος, είναι καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε το 1960 στην Ολλανδία, έζησε 28 χρόνια στη Βρετανία- σπούδασε στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του Σάσεξ και δίδαξε επί τέσσερα χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Κεντ- και ήρθε το 1993 στην Ελλάδα. Είναι μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ (Κοκκινοπράσινο Δίκτυο) και μέλος της Γραμματείας του ΣΥΡΙΖΑ.

--------------- Θ. Παρασκευόπουλος «Θα επιδεινώσουν το πρόβλημα»

«Ο “μηχανισμός στήριξης” θα επιδεινώσει το πρόβλημα αντί να το λύσει. Ο συνδυασμός υψηλού επιτοκίου και αναγκαστικής ύφεσης θα επιφέρει πλήρη αδυναμία του ελληνικού Δημοσίου να πληρώσει τα χρέη του. Αυτό θα φανεί ήδη από έσοδα από ΦΠΑ του δευτέρου διμήνου 2010 και από τις εισπράξεις του ΙΚΑ:στη φοροδιαφυγή και στην εισφοροδιαφυγή θα προστεθούν η ανεργία και η ασφυξία των μικρών επιχειρήσεων. Το ερώτημά «Και τι να κάνουμε τώρα;», όταν το θέτουν οι κρατούντες, είναι κυνικό. Διότι οι ερωτώντες έκαναν τα χρέη, έδωσαν φορολογική ασυλία στον μεγάλο πλούτο και συνδιαμόρφωσαν το θεσμικό καθεστώς της ευρωζώνης, έναν αληθινό οικονομικό ζουρλομανδύα».

Ο κ. Θ. Παρασκευόπουλος σπούδασε Οικονομικά, Πολιτική Επιστήμη και Κοινωνιολογία στη Γερμανία. Από το 2007 είναι επιστημονικός συνεργάτης στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ και σήμερα μέλος της διεύθυνσης της ΚΟ- είναι στέλεχος της ΑΚΟΑ.

Συνεργάτης των εφημερίδων «Εποχή» και «Αυγή» και του ΡΣ 105,5 στο Κόκκινο.

Αλαβάνος: Να απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα σε Παπανδρέου- Παπακωνσταντίνου

Λυπάμαι που το λέω αυτό,
αλλά πιστεύω ότι θα έπρεπε να απαγορευτεί η έξοδος από τη χώρα τόσο στον κ. Παπανδρέου όσο και στον κ. Παπακωνσταντίνου.

Διότι αυτή η συμφωνία υποδούλωσης στην ΕΕ και στο ΔΝΤ, για πάρα πολλά χρόνια, της Ελλάδας και του ελληνικού λαού είναι απαράδεκτη. Και θέλω να ελπίζω ότι όχι πια μόνο οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο αλλά σε κοινό μέτωπο με τους εργαζόμενους στον ιδιωτικό τομέα, που ήδη καταλαβαίνουν ότι τους πιάνουν οι ρυθμίσεις, θα την ακυρώσουν πολύ γρήγορα στην πράξη.

Δεν μας αξίζει μια κυβέρνηση με πρωθυπουργό και υπουργούς της να επιδεικνύουν στις διεθνείς τηλεοράσεις ότι έχουν proficiency στην αγγλική, όπως ακριβώς οι κυβερνήσεις με τους Αμερικανούς γιάπηδες στις κατεστραμμένες σοσιαλιστικές χώρες το 1990 και να αποδεικνύουν συνεχώς ότι δεν έχουν απολυτήριο δημοτικού στην προστασία της ελληνικής οικονομίας.

Νομίζω η Αριστερά πρέπει να κάνει δύο πράγματα. Το ένα να στηρίξει κάθε εστία αντίστασης και προσπάθεια ακύρωσης αυτής της συνθήκης υποδούλωσης και το δεύτερο να προβάλει την εναλλακτική λύση η οποία υπάρχει, παρά το γεγονός ότι είμαστε πάνω σε ένα πεδίο κρισιακό πραγματικής χρεοκοπίας που αφήνει η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ.

Εμείς δεν θα πληρώσουμε χρέη τα οποία έχουν δημιουργεί από την οικονομική κρίση ή από την τοκογλυφία. Ότι χρειάζεται αναδιαπραγμάτευση που σημαίνει επιμήκυνση και χαμηλότερα επιτόκια και βέβαια μια σειρά άλλα μέτρα σε σχέση με τις δημοσιονομικές εξοικονομήσεις που θα στρέφονται ενάντια στον μεγάλο πλούτο, ενάντια στους εξοπλισμούς και όχι ενάντια στους εργαζόμενους.

Η Αριστερά οφείλει να σταθεί με τον τρόπο που στάθηκε στο άρθρο 16. Η κρίση σήμερα είναι πολύ μεγαλύτερη. Τα προβλήματα που διακυβεύονται είναι πολύ μεγαλύτερα από το άρθρο 16...


Αλέκος Αλαβάνος σε εκδήλωση της εφημερίδας «Δρόμος της Αριστεράς» στη Θεσσαλονίκη.

Η οικονομική κρίση στα ΜΜΕ

Γράφει η Αλεξάνδρα Κορωναίου/Αναπλ. Καθηγήτρια Κοινωνιολογίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο.


Αγχος, φόβος, απέχθεια, κατάθλιψη είναι τα αισθήματα που προκαλεί στους πολίτες ο τρόπος κάλυψης της «καθημερινής» ιστορίας της οικονομικής κρίσης από τα ΜΜΕ.

Το συμπέρασμα αποτυπώνεται σε έρευνα που πραγματοποιούμε με τους φοιτητές στο μάθημα Ψυχοκοινωνιολογία των ΜΜΕ στο Πάντειο Πα νεπιστήμιο.

Η έρευνα αφενός αποκωδικοποιεί τα οπτικοακουστικά μηνύματα, αναλύοντας τα κεντρικά δελτία ειδήσεων της τηλεόρασης και καθημερινά έντυπα, αφετέρου καταγράφει πώς προσλαμβάνει το κοινό, ηλικίας 18-50 ετών, την κρίση από τα ΜΜΕ αλλά και πώς τη βιώνει. Να μερικά προσωρινά συμπεράσματα:

1. Κύριο χαρακτηριστικό είναι η δραματοποίηση της κρίσης. Παρουσιάζεται ως μια τεράστια φυσική καταστροφή, ως μια άλλη 11η Σεπτεμβρίου. Ακολουθείται η ίδια «συνταγή» παρουσίασης, χωρίς να αναλύονται οι βαθύτεροι λόγοι ούτε να ακούγονται τρόποι διεξόδου από την κρίση.

2. Υπάρχει ευρύτερη ενοχοποίηση του κοινού. Όλοι σχεδόν νιώθουν υπεύθυνοι της κατάστασης είτε με την υιοθέτηση καταναλωτικών τρόπων ζωής είτε επειδή δανείστηκαν είτε ακόμη επειδή...
φοροδιαφεύγουν, λαδώνουν κ.λπ. Η εικόνα που μεταφέρουν είναι η εικόνα μιας διεφθαρμένης κοινωνίας στο σύνολο της. Η συλλογική ενοχοποίηση «απαγορεύει» το θυμό και την οργή, δημιουργεί συναισθήματα αυτοαπόρριψης, καθηλώνει τους ανθρώπους και οδηγεί αθόρυβα στην αποδοχή των μέτρων.

3. Τα μέσα υπερτονίζουν την ανασφάλεια ως τη μόνη δυνατή συμπεριφορά. Οι συλλογικές αντιδράσεις (διαδηλώσεις, απεργίες κ.λπ.) προβάλλονται συνήθως τελευταίες, άρα ασήμαντες και, τελικά, μάταιες.

4. Κυριαρχεί το μοτίβο: Είμαστε όλοι υπαίτιοι για την κατάσταση της χώρας, η αντιμετώπιση όμως είναι: α) υπόθεση των πολιτικών που χειρίζονται τα πράγματα και β) ατομική υπόθεση του καθενός που καλείται να τα βγάλει πέρα όπως μπορεί μόνος του.

Ωστόσο, τα ΜΜΕ προκαλούν, συχνά, τα αντίθετα από τα προσδοκώμενα αποτελέσματα. Στην έρευνα μας διαπιστώνουμε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

1. Τα νέα στην τηλεόραση προκαλούν φόβο, απέχθεια, κατάθλιψη. Πολλοί αποφεύγουν πλέον τις ειδήσεις, γιατί προκαλούν άγχος («Μιλάνε σαν να είναι ένας τυφώνας που μας έχει παρασύρει όλους», «Ανοίγω την τηλεόραση και αρρωσταίνω», «Γνωρίζω ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα, αλλά δεν χρειάζεται να πενθώ συνέχεια»).

2. Οι πολίτες εντοπίζουν μια αντίφαση ανάμεσα στην εικόνα καταστροφής των ΜΜΕ και την πραγματικότητα. Δεν θεωρούν ότι κάτι άλλαξε δραματικά στην καθημερινότητα. Εκτιμούν, επίσης, ότι δεν είναι κακό να περιοριστούν κάποιες πολυτέλειες. Ίσως, λέει κάποιος, να ξαναβρούμε το μέτρο.

3. Θεωρούν ότι δεν θα γίνουμε πραγματικά φτωχοί όλοι. Διαπιστώνουν ότι οι πλούσιοι, ακόμη και στην κρίση, γίνονται πλουσιότεροι. Δεν εμπιστεύονται τους χειρισμούς των πολιτικών, αλλά δεν βλέπουν άλλη επιλογή. Δηλώνουν απογοητευμένοι από το σύνολο του πολιτικού κόσμου.

4.Οι νεότεροι και πιο πολιτικοποιημένοι θεωρούν σίγουρο ότι θα υπάρξει κοινωνική έκρηξη. Οι μεγαλύτεροι (25 και άνω) δεν το πολυπιστεύουν.

18.4.10

Φάρσα στην αντιτρομοκράτικη ,για να μην ξεχνιόμαστε...

Αλέκος Αλαβάνος: O Παπανδρέου θα φύγει με ελικόπτερο από το Μαξίμου

1. Ο Παπανδρέου θα φύγει με ελικόπτερο από το Μέγαρο Μαξίμου. Κι όσο πιο γρήγορα τόσο το καλύτερο για να μη μπει η Ελλάδα στην περιπέτεια της Ουγγαρίας.

2. Τον Παπανδρέου τον έχουμε για λόγους εθιμοτυπικούς. Κυβέρνηση είναι η ΕΕ. Ήρθε ο Όλι Ρεν και είπε: «αυτά τα μέτρα θα πάρετε».

3. Τίθεται ζήτημα δημοκρατίας. Η κυβέρνηση δε νομιμοποιείται για τα μέτρα που παίρνει. Βγήκε ο λαγός μέσα από το καπέλο. Οι εκλογές δεν είναι καλλιστεία, είναι συμβόλαιο με το λαό.

4. Υπό το Σύμφωνο Σταθερότητας δεν έχει νόημα να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Στην ΕΕ δεν είμαστε δεδομένοι. Έχουμε τεράστιες δυνατότητες διαπραγμάτευσης που η κυβέρνηση δεν αξιοποίησε.

5. Πρέπει να γίνει επαναδιαπραγμάτευση του χρέους. Όμως ούτε η κυβέρνηση Παπανδρέου, ούτε μία κυβέρνηση της ΝΔ, έχουν την ικανότητα να το κάνουν.

6. Αν εφαρμοστεί «θεραπεία σοκ» για τα δημοσιονομικά στην Ελλάδα, θα παγώσει η οικονομία. Με την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο για νέα μέτρα.

7. Το πολιτικό σκηνικό είναι ξεπερασμένο. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εκλογές δείχνει την αλλαγή τοπίου. Η χώρα χρειάζεται μία άλλη πλειοψηφία, η οποία είναι δυνατή. Προς αυτό το σημείο κατευθύνομαι.

8. Η Αριστερά καλείται από την ιστορία. Πρέπει να ζητήσει δημοψήφισμα για το Σύμφωνο Σταθερότητας, να ζητήσει να φύγει η κυβέρνηση και να προσεγγίσει με μετωπικές δράσεις το χώρο του ΠΑΣΟΚ. Ο κοινωνικός χώρος της Αριστεράς δεν είναι αρκετός.

9. Δεν έχω δει κανένα Λαφοντέν στο ΠΑΣΟΚ. Όμως είναι πολύς ο κόσμος του ΠΑΣΟΚ και οι πρώην οπαδοί του που θέλουν να ακούσουν το λόγο της Αριστεράς.

10. Όσοι συνδέουν την τρομοκρατία με το Δεκέμβρη δεν έχουν καταλάβει τίποτα. Το να συγκρίνει κανείς ένα ομόθυμο και καθολικό κίνημα με μορφές τρομοκρατίας προσβάλλει τα παιδιά του κόσμου.


Από συνέντευξη του Αλέκου Αλαβάνου στην εκπομπή "Παιχνίδια Εξουσίας" - ΚΑΝΑΛΙ 1 Πειραιάς /90,4

14.4.10

Η "επανάσταση" του πασοκ

Να φύγει η κυβέρνηση ζητά ο Αλ. Αλαβάνος

Γιατί ποιούς λόγους πρέπει να φύγει η κυβέρνηση σύμφωνα με τον Αλέκο Αλαβάνο απο την σημερινή εκδήλωση του «Μετώπου» στα Πατήσια.


1. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί δεν είναι μια εκλεγμένη κυβέρνηση. Στις εκλογές οι πολίτες εμπιστεύονται πρώτα και κύρια πολιτικές και δευτερευόντως πρόσωπα και κομματικούς μηχανισμούς. Ο κοινοβουλευτισμός δεν είναι καλλιστεία. Απαιτεί συμβόλαιο με τον λαό. Το προεκλογικό συμβόλαιο της κυβέρνησης Παπανδρέου έχει παραβιασθεί απολύτως. Στη σημερινή της πολιτική δεν διαθέτει καμιά δημοκρατική νομιμοποίηση. Είναι μια παράνομη κυβέρνηση ...

2. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει, γιατί ούτως ή άλλως δεν είναι πραγματική κυβέρνηση της χώρας. Οικειοθελώς παραιτήθηκε από τον ρόλο της. Είναι σκιώδης. Την Ελλάδα την κυβερνά ο Μπαρόζο, ο Τρισέ, ο Όλι Ρεν, η Μέρκελ, ο Σαρκοζί.

3. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί έχει ταπεινώσει σε απίστευτο βαθμό την Ελλάδα.

4. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί ο Γ. Παπανδρέου διατελεί, σε πλήρη σύγχυση ανάμεσα στις πολιτικές του υποχρεώσεις και τα προσωπικά του ενδιαφέροντα.

5. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί δεν υπερασπίστηκε τη χώρα.

6. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί παρέδωσε τη χώρα μας στα χέρια των πιο ακόρεστων και αναίσχυντων τοκογλύφων.

7. Η κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει γιατί η πολιτική της είναι όχι ο μόνος δρόμος που υπάρχει, αλλά και ο μόνος δρόμος που οδηγεί την οικονομία και την κοινωνία σε αδιέξοδο, που μπορεί να τις σφραγίσει για όλον τον εικοστό πρώτο αιώνα.

8. Πρέπει να φύγει η κυβέρνηση Παπανδρέου γιατί είναι προϋπόθεση να αρθούν όλα τα επώδυνα για δημόσιους και ιδιωτικούς εργαζόμενους μέτρα.

9. Η κυβέρνηση Παπανδρέου οφείλει να φύγει ακριβώς γιατί υπάρχει σαφής, συγκεκριμένη, ρεαλιστική εναλλακτική πολιτική που θα συνεγείρει την κοινωνία, θα την ενεργοποιήσει, θα πυροδοτήσει ένα κίνημα αλληλεγγύης και δράσης.

10. H κυβέρνηση Παπανδρέου πρέπει να φύγει το γρηγορότερο δυνατό γιατί δεν έχει καμία απολύτως βάση η άποψη ότι δεν υπάρχει άλλη κυβερνητική εκδοχή. Ασφαλώς και δεν υπάρχει άλλη για όσους βλέπουν τις εξελίξεις εγκλωβισμένοι μέσα στο πλαίσιο και στην αριθμητική του παρακμασμένου σημερινού πολιτικού συστήματος. Η Ελλάδα όμως βρίσκεται μπροστά σε μια από τις μεγαλύτερες κρίσεις στην ιστορία της. Σε τέτοιες συνθήκες πάντα γινόταν μια πλήρης ανασυγκρότηση του πολιτικού συστήματος, είτε μετά από τη χρεοκοπία και την ήττα στις αρχές του 20ου αιώνα, είτε μετά τον εμφύλιο πόλεμο, είτε μετά την πτώση της δικτατορίας. Η αλλαγή είναι αναγκαία και δυνατή μέσα από την Ανατροπή του πολιτικού συστήματος με ένα Μέτωπο ποταμό, που θα ενώνει τον αριστερό με τον σοσιαλιστικό χώρο, με τη νεολαία, με κάθε πολίτη, ανεξάρτητα από την προηγούμενη κομματική του ένταξη, που πιστεύει στην Αλληλεγγύη, στη Λαϊκή Κυριαρχία, στην Ανεξαρτησία, στην Προκοπή για την πατρίδα μας.